«

»

sep 22

2 triatlons op 1 dag!

Zaterdag 20 september zouden we met de club gezamenlijk deelnemen aan de 1/8 triatlon in Maastricht. Vervolgens zou op zondag 21 september de Olympic Distance zijn. Omdat ik eigenlijk ook mee wilde doen met de OD schreef ik me voor beide evenementen in. Later werd bekend dat de OD afstand ook op de 20e september gehouden zou worden. Weliswaar in de ochtend maar zodoende waren wel beide afstanden op 1 dag. Lang nadenken hoefde ik er niet over. Ik had voor allebei ingeschreven en zou ze ook allebei doen,  dan maar op 1 dag!

Zogezegd, zo gedaan stond ik zaterdagmorgen om half 8 al op het wedstrijdterrein, fiets ingecheckt, spullen klaargemaakt, richting zwemstart. Inmiddels had ik wel wat aanpassingen gedaan aan mijn wetsuit zodat de kraag wat losser zat. Deze keer wilde ik niet nog eens meemaken dat ik geen lucht kreeg….

De zwemstart was wat onduidelijk. Er lag geen lijn in het water en het was niet duidelijk waar de startstreep was. Uiteindelijk bleek dat we veel te ver naar voren in het water lagen en met zijn alle terug moesten. Na zeker 10 minuten in het water gehangen te hebben ging dan uiteindelijk het verlossende schot. We waren op weg! Het zwemmen ging boven verwachting goed. Dat ik niet de snelste was dat wist ik en dat ik geen geweldige zwemtijd ging neerzetten wist ik ook. Als ik maar constant kon blijven zwemmen. En dat deed ik. Tevreden stapte ik na 31 minuten uit het water en liep naar de wisselzone. De wissel gaat allesbehalve lekker…waar is mijn bril? Ik had hem toch klaargelegd? Zeker gepikt was mijn eerste gedachte….. In mijn tas had ik nog een reservebril, maar voordat ik die te pakken had was alweer een minuut verstrekken. Dan maar geen sokken in de fietsschoenen, helm op, gelletje onder mijn broekspijp en wegwezen…Ik begin meteen te eten en drinken en de vaart zit er vanaf het begin goed in. 8 rondjes van 5km met gevaarlijke stukken; veel bochten, stoep op, stoep af, links, rechts, links, rechts, drempels en dan weer recht vooruit knallen.  Geen fijn parcours omdat je na elke bocht en obstakel weer opnieuw moet aanzetten wat extra veel kracht kost. Af en toe was het ook nog opletten geblazen als de verkeersregelaars nog even snel even een auto of fietser doorlieten…… ! miljaar, weer vol in de remmen. Weer opnieuw aanzetten. En al helemaal te zwijgen over enkele wandelaars en fietsers die lak hadden aan het feit dat er een wedstrijd gaande was en zo voor gevaarlijke situaties zorgden op de fietspaden.

De loopwissel ging gelukkig sneller, al had ik mijn helm te vroeg losgemaakt……word je meteen teruggefloten…, weer stoppen en maar vastmaken; snel schoenen wisselen, helm af en hoppa, start van het looponderdeel. Ook hier wist de organisatie niet goed waar ze moesten staan….., dan maar OP het parcours….miljaar man. Geërgerd begon ik aan mijn eerste loopronde. Richting Gouvernement, langs de kade alwaar het keerpunt. Vlak stuk. Wederom zat ik snel op tempo wat ik ook 2 ronden heb vol weten te houden. Na 2:42 uur nadert dan eindelijk de finish! Een mooie tijd! 3e in AK40 niet verkeerd.

Na de nodige rust, een stevige lunch en een powernapje ga ik op weg voor mijn 2e triatlon die dag! Onderweg naar de wisselzone, om nog wat spullen klaar te leggen, kom ik al een aantal leden van de vereniging tegen. Sommigen verklaren me voor gek dat ik voor de 2e keer die dag een triatlon doe!. Ik bedenk het me ook en moet eerlijk toegeven dat ik me eigenlijk helemaal niet echt moe voel en ik wel nog een 1/8 ste aankan.
Ik begeef me met de rest van de club naar de zwemstart, inmiddels op de hoogte van de startlijn start ik wijselijk achteraan. Het zwemmen gaat wederom verrassend goed, daarna een snelle fietswissel en een even snelle loopwissel. Nu lag wel alles netjes klaar (de bril lag nog gewoon in mijn tas). Bij de finish hoor ik mijn naam roepen Diana Smeets, 1e dame AK45! Oke…. niet verwacht, maar wel leuk.  Even later zie ik Paul en Marie-Louise, jeetje wat had ik hun lang niet meer gezien…… we kletsen even en en spreken af elkaar te bellen. En dan even later sta ik op het podium om mijn rijstevlaai in ontvangst te nemen. Yeuj daar had ik zin in! Tevreden en voldaan rijd ik na een lange dag terug naar huis waar ik samen met San een lekker stukje vlaai eet op mijn overwinning. Je moet het je maar bedenken om 2 triatlons op één dag te doen….. Que tijd heb ik niets ingeleverd.