«

»

apr 09

De 60 van Texel

De eerste vijf kilometer zijn verhard richting de Hors. Ik zie het eerste stuk zelfs mensen met blote voeten lopen. Respect! Vanaf de Hors is het wind en regen tegen richting het Turfveld in de Dennen. Het eerste wisselpunt voor de estafette na 15 kilometer. Er vormen zich waaiers op het strand met verschillende tempo’s. Ik loop van groep naar groep op zoek naar het juiste tempo van ongeveer 6.10 min/km á 6.30 min/km. Het strand ligt er schitterend bij vanwege de storm van afgelopen week. Het loopt lekker. We lopen over de Randweg en slaan dan het Paggapaadje in richting het strand. Opnieuw draaien we tegen de wind en de regen in en gaan op weg naar Paal 21.

Strand

Het strand lag er prima bij tijdens de 13e Zestig van Texel. Een beetje wind en regen zorgt voor een pittig stuk.

Ik stop bij bijna elke 5 kilometerpost om te drinken. Blijven drinken en eten spookt door mijn hoofd, dát is de essentie. Inmiddels draaien we het strand af en gaan we de “Nederlanden” en de “Slufter” in. We passeren het “Oorlogsschip” en zien voor het eerst de vuurtoren liggen. Voor mij mentaal een opkikker, want dan zit ik op de helft. Ik had van te voren gepland om dan te stoppen. Ik had met San afgesproken dat ze bij de vuurtoren zou staan. Al met al loopt het wel lekker. Dat is een geluk, ik had verwacht dat ik veel meer last zou hebben van mijn bil. Bij de tweede wissel van de estafette is het best wel druk, een poort van mensen vormen de nodige aanmoedigingen.

Vanaf hier gaat het onverhard verder, het is even wennen na het losse zand. Dan breekt ineens de zon door. Ik krijg het warm en zie ernaar uit dat ik San weer zie bij de Vuurtoren.  Ik loop voorbij de vuurtoren en zie geen San. Dan zal ze bij het volgende punt staan, de KNRM! Echter ook hier is ze niet. Ik loop verder en even vóór De Cocksdorp zie ik ze zitten op een bankje. Ik stop even om andere kleren aan te trekken en wat te eten en drinken. Het gaat nog steeds goed en ik had al eerder besloten om door te lopen. Ik had tenslotte al 38km erop zitten! Vanaf nu kan ik gaan aftellen!

Molen

Op het moment dat ik bij Prins Hendrik ben zijn inmiddels 5 uur verstreken en heb ik 44 km erop zitten. Het is 15.30 uur en de cut off tijd hier is 16:15. Ik heb dus nog genoeg tijd voor de laatste 15 km. De cut off tijd in Den Burg is om 17.35 uur. Het gaat nu niet meer zo heel erg soepel, de harde ondergrond speelt parten. Af en toe moet ik even wandelen, waarna ik de draad weer snel oppak. Maar wat wil je na ruim 45 kilometer beuken tegen de natuurelementen en vooral tegen jezelf! Ik moet zeggen dat het vooral mentaal een zwaar punt is.

Het lichaam wil allang niet meer maar de geest neemt het over.

Ik wil toch binnen die 7 uur finishen. Er volgt nog zware passage over de klinkers in Oosterend, een lang stuk richting Oudeschild over de Waddendijk, de doorkomst door Oudeschild, en als klap op de vuurpijl nog de doorkomst over de Hogeberg. Het hoogste punt van Texel. Na 5 kilometer volgen de kilometerbordjes, nog 5, nog 4, nog 3….op nog 2 km voor de finish staan San en mama. Wat een aangename verrassing. Ik zet de vaart erin, nog even en dan is het 17.35 uur en ik wil toch echt binnen de 7 uur finishen.

In de verte hoor ik de speaker al, dat maakt dat ik die laatste meters nog kan versnellen richting de finish. De Zestig van Texel is véél meer dan 60 kilometer. Met name het mentale aspect is doorslaggevend. De reis, de loop, de gedachte, de beproeving, de beleving, dát is de uitdaging. Ik hoor mijn naam. Ik zie San en mama. Het zit erop.

Zes uur, achtenvijftig minuten en zesenvijfig seconden geven nooit weer wat er allemaal door mij heen ging vandaag. Nu eerst een biertje en een warme douche. Het is mooi geweest voor vandaag. De cirkel is rond.

I DID IT!

Finish

 

 

 

 

 

 

Foto’s 60 van TEXEL!