«

»

apr 19

De Alternatieve

16761828934_683c08e61c_h‘s Morgensvroeg om 7.00 uur vertrek ik voor een mooie en zware rit in België. Samen met Dennis had ik me ingeschreven voor de 160 km met 2500 hoogtemeters. Echter ik was al een week verkouden en was nog steeds niet helemaal fit en nog steeds aan’t snotteren. Mocht het niet echt lekker gaan dan kon ik altijd nog de tocht inkorten en eventueel; kiezen voor de 100 of 130 km.

De start was in ’s Gravenvoeren. Dennis kwam met de fiets, ik ging met de auto. 220km totaal was me toch wat veel van het goede. De dag begint fris met een 2 – 2,5 graden. Het is kkkkoud. Al snel warmt het lichaam op als we de eerste klim krijgen. De temperatuur zal later op de dag oplopen tot een krappe 13 a 14 graden, maar wel de hele dag een lekker zonnetje. Zo nu en dan een flink windje, dus dan maar even aanhaken bij een groepje of gewoon even een tandje terug.

De route was uitgezet over voor mij onbekende wegen en heuvels met af en toe wel heel erg pittige steile klimmetjes. Daar zijn de Cauberg en Keutenberg niks tegen. De eerste echte serieuze klim die we moesten nemen was de Rue de Général Thys in Dalhem. Ik vond het al gek dat we na de rotonde weer terug reden, Gelukkig tipte Dennis me net op tijd; “zet maar een tandje terug Diaan, dit is een pittige”.

Het genieten maakt af en toe ook plaats voor afzien, want er zaten een akelig steile klimmetjes in. De Rue Thesny is een mooi voorbeeld. Kort, maar niet kort genoeg om snel te vergeten. Het zou mij niets verbazen als het hier op sommige stukken tegen de 20% is, en dat was bij nog twee klimmetjes zo (al was het maar gevoelsmatig). Kortom, het was af en toe flink harken. Dat was toch wel een beetje een verrassing moet ik zeggen, maar dat maakte de tocht juist ook weer leuk.

Na een 80-tal kilometers samen te hebben gereden, besloot ik voor de splitsing met de 160 km af te buigen en de 130 km te vervolgen. Ik had toch teveel last van mijn verkoudheid . De rest van de route ging zoals in het begin, op en af, er waren weinig vlakke stukken en de wind leek zich tegen ons gekeerd te hebben. Beuken op de klimmen, beuken tegen de wind in.

De laatste 10 km hadden we dan wel wind mee maar ook hier zaten nog een paar flinke hellingen in zodat mijn laatste energie uit mijn lichaam verdween. Na de finish kon ik moe maar met een voldaan gevoel terug kijken op een ontzettende mooie rit die zeker voor herhaling vatbaar is. De ravitaillering door de organisatie was perfect geregeld. Er was genoeg te eten en te drinken.