↑ Terug naar De wereld door mijn ogen

Week 1 na de operatie

20 november (dag 1)
Wat een nacht. Om half 8 kwam de oogarts al naar de kamer om me te halen voor de eerste controle. Het zag er allemaal goed uit en ik zou, als de foto’s tenminste goed waren, vandaag naar huis mogen. Dat zag er ook goed uit en om half 2 waren we dan eindelijk op weg naar huis. Thuis ben ik meteen op de bank gaan liggen, het oog deed pijn en heb die dag de nodige paracetamolletjes genomen. Veel plat gelegen en veel geslapen.

21 november (dag 2)
Vandaag weer veel pijn aan het oog, ik lig veel op de bank. Mama is vanmiddag gekomen en gaat met San mee wandelen. Ik wil wel maar ik kan niet en ga weer op de bank liggen. Ik slaap gelukkig. Later die dag gaan we naar Jolanda kijken. Ik moet veel huilen en dat doet pijn aan mijn oog. Ik voel me ellendig van de pijn, van verdriet.

22 november (dag 3)
Mark en Bart zijn vandaag op bezoek geweest. Nog steeds veel pijn aan het oog. Paracetamo. Geen kans gekregen om even te gaan liggen. Daarna zijn mama en Wilma gekomen. Veel gehuild en dat voelt branderig aan mijn ogen. Ook veel te laat naar bed. Morgen meer rust proberen te nemen. Heb hoofdpijn en de inspanning van het focussen vermoeit me veel.

23 november (dag 4)
Vanmorgen erg veel last van brandigere ogen. Ik wil naar buiten, heb pijn aan mijn rug en wil wel wat beweging. Ik plak mijn oog af om het te beschermen tegen de wind en het zonlicht. Een pet en zonnebril moeten daarbij de rest ondersteunen. Het doet goed dat ik even buiten ben. De pijn is alleen vanmorgen erg hevig en word steeds minder in de loop van de dag. Op het moment dat ik dit typ voel ik haast geen pijn meer. Ik heb vandaag weinig gehuild.

24 november (dag 5)
’s morgens bij het wakker worden gaat het altijd erg moeizaam. Ook vanmorgen. Ik krijg maar moeilijk mijn ogen open. Heb erg veel last van het licht. Na het druppelen branden mijn ogen enorm. Ik neem me voor om een lange wandeling met Zoe te maken. Ik voel me op zich goed en ik wil wel naar buiten, de frisse lucht in. Het is zo’n mooi zonnig weer! onderweg merk ik dat ik nog niet echt fit genoeg ben en ik draai halverwege de route af. Ik krijg pijn aan mijn oog en weet niet snel genoeg thuis te komen. Eenmaal thuis moet ik gaan liggen en neem weer een paar paracetamolletjes tegen de pijn. De rest van de dag heb ik erg veel last gehad van mijn oog.

25 november (dag 6)
De dag waar ik na de operatie het meest tegenop heb gezien. De uitvaart van Jolanda! Een dag die al begon met pijn aan het oog en een dag waarop ik veel heb moeten huilen. Ik heb vandaag wel weer de nodige paracetamolletjes gehad om het een beetje uit te houden. Het doet nog steeds veel pijn. Vandaag heb ik weer een blauwe waas voor het oog. Weet niet wat het is en word een beetje onrustig; het zal toch wel goed gaan? Morgen voor controle naar het AZM ben erg benieuwd. Het is nog steeds erg vermoeiend om te kijken. De gezichtsscherpte is nog zwak en het telkens scherpstellen met het linkeroog kost veel moeite.

26 november (dag 7 – 2e controle)
Het uur van de waarheid. Controle. Na de  nodige onderzoeken kom ik bij de arts. Het ziet er allemaal erg mooi uit. De hechtingen zitten goed, het oppervlak is mooi glad. Echter de pijn is niet te verklaren. Het zou heel goed kunnen dat dit door het vele huilen komt. Ik mag paracetamol blijven nemen. Bij de test om te mogen autorijden slaag ik helaas niet. Echter waarschijnlijk zou het met mijn vertebril wel gegaan hebben. Het zit er zo tussenin.Het zicht is nog niet veel veranderd ten opzichte van het begin van de week. Ik zie nog steeds wazig. Ook ben ik erg gevoelig voor het licht. ’s Avonds kijk ik televisie met een zonnebril op.