«

»

feb 11

Nog ‘n keer maar dan anders

De eerste editie van de Hivernal trail zal ik nooit vergeten; het had de hele nacht gesneeuwd en geijzeld. Menigeen heeft zich die ochtend afgevraagd of het überhaupt nog wel doorging of heeft nog niet eens een poging gewaagd om de weg op te gaan. Ik dacht daar allemaal niet aan, voor mij was het vanzelfsprekend dat ik zou gaan, geen minuut nagedacht over het weer en de omstandigheden. Ik glibberde met mijn A2’tje richting Landgraaf om aldaar aan de start te verschijnen. Het was koud (-5°C – gevoelstemperatuur zeker -10°C) en ondertussen was het flink gaan ijzelen en stond er een gemene wind.  Nu een jaar later sta ik weer aan de start van de later genoemde “hel” van Landgraaf, maar nu met een temperatuurtje van +6°C, lekker zonnetje en een stevig briesje…..

Samen met Davy rijd ik die ochtend naar Landgraaf. Het beloofd  een mooie dag te worden. Het zonnetje schijnt en ik heb er ontzettend veel zin in. In Landgraaf komen we nog een aantal bekenden tegen. Ook JP en Ralph van TVS zijn van de Partij. Na het ophalen van de startnummers en de nodige voorbereidingen staan we dan eindelijk om 11 uur aan de start. Ik heb startnummer 8, mijn geluksnummer! Ben benieuwd wat me dat zal brengen!

Hivernal Trail 2014 - trapDe trail begint rustig. Een mooie aanloop van 500 meter om daarna meteen de 508 treden tellende trap langs Snowworld omhoog te klauteren. Ik doe het rustig aan om me niet gelijk op te blazen. Elke keer als ik naar boven kijk hoever ik nog moet zie ik een stenen muur voor me. Jeetje wat is dat nog hoog. Hoewel de trap maar 90 meter overbrugt heb ik toch het gevoel veel hoger te zitten. Eenmaal boven gaat het aan de andere kant van Snowworld weer stijl naar beneden om vervolgens weer via single-tracks omhoog te klauteren. Het klim- en klauterwerk is begonnen! Er volgen een heleboel mooie single tracks waar het hier en daar flink glibberen is, vooral in de bochten. Na een aantal kilometers over de weg (naar mijn mening net te ver), duikt de route, na een passage over een knollenveld, het bos weer in; de tweede lus van de 30 km! Daarna alleen maar mooie echte trails: klimmen met touw, trappen af en op, steile afdalingen. Ik geniet met volle teugen. Aan het einde van de lus draaien we langzaam weer terug richting Landgraaf en komen weer op bekend terrein. Sommige stukken hebben we ook op de heenweg gelopen, maar dat mag de pret niet drukken.Een afwisselend parcours met tussen de klimmetjes en afdalingen ook het nodige technische werk.

Langzaamaan begin ik de kilometers goed te voelen. De afstand en hoogtemeters hebben hun indruk in mijn benen achtergelaten. 5km voor de finish verzwik ik nog mijn enkel. Gelukkig is het niet zo erg en zakt de pijn snel weg. Geschrokken ben ik wel, pjuw, moet me nu echt niet gebeuren zeg!  Ik ren verder, maar merk dat mijn maag protesteert. Verdorie, heb ik lang niet meer gehad en nu net vlak voor de finish  begint het weer. Ik baal! Het klotsen in mijn maag wordt me echter teveel en ik spuug van ellende alles uit! Boh, dat lucht op!

Hivernal Trail 2014 - 2

Gestaag ga ik weer verder, maar ik voel dat ik leeg ben. In het laastste stuk volgt nog een oversteek over water. Gammel als ik ben kon ik het niet voorkomen om in het water te stappen. Dan maar natte en koude voeten. Gelukkig is het niet meer zo ver en kom ik met een tijd van 3:18 uur over de finish!

De ontvangst bij SLP was uitstekend: voldoende kleedruimten en toiletten, een warm onderkomen en een fijne kantine om naderhand even op adem te komen. Het is er gezellig druk en na een glaasje Spa te hebben genuttigd vertrekken we weer richting huis. Na een warm bad en warme kom soep ben ik weer helemaal opgeknapt en kan ik toch met een tevreden gevoel terugkijken naar de gelopen race. Wat een heerlijk – met sport overgoten – fijn weekend was dit!

Over 2 weken de volgende trail, weer 8 kilometer verder….Trail by the Sea (38K). Maar eerst neem ik volgend weekend nog deel aan een clinic van MudSweatTrails: ‘De stap naar ultra-trailen’. Tja het bloed stroomt waar het niet gaan kan.